Natuur en gezondheid

Heb je ook zelf al ervaren hoe je na een bos-, zee of (park)wandeling meer helderheid gewaar wordt in je denken en je ook fysiek meer ontspannen voelt?

Wereldwijd groeit de belangstelling voor het thema natuur en gezondheid, zowel in onderzoek, beleid als praktijk. Er wordt meer en meer bewijs verzameld dat de natuur positieve effecten heeft op onze lichamelijke en geestelijke gezondheid.

In Japan is sinds '80 Shinrin yoku (bosbaden) ontwikkeld als een preventieve gezondheidsmethodiek, te midden van het drukke maatschappelijke leven. Wetenschappelijk onderzoek toont aan hoe scheikundige processen in de natuur stoffen vrijmaken die planten en bomen uitscheiden om zich te beschermen tegen bv insecten. Bij inademing van deze stoffen ondervinden wij als mens een positief effect op ons immuunsysteem, bloeddruk, hartslag en stress hormen.

(Bron: Shinrin yoku, Miralles en Garcia, 2018 - Website Seetrue.nl)

Ook in België en andere Westerse landen wordt volop onderzoek gevoerd naar de positieve effecten van natuur op onze gezondheid.  In het boek 'Natuur op doktersvoorschrift' (Lannoo, 2018) bundelen de auteurs Hans Keune, Dirk Avonts en Roy Remmen wetenschappelijk onderzoek dat aangeeft hoe buiten zijn ons gezond houdt.

Ook binnen de domeinen van de psychologie, psychiatrie, neurologie bestaan er diverse onderzoeken waarin de bevorderende effecten van natuur en meditatie op onze gezondheid (mentaal, fysiek, emotioneel) worden vastgesteld.

Siegel ontwikkelde in 1999 de theorie van 'The Window Of Tolerance'.  De 'window of tolerance' is een metafoor als een raampje waarbinnen we stress kunnen verdragen. 

Iedereen functioneert tijdens de dag met een bepaalde vorm van arousal of opwinding, of met een bepaald stress niveau.  We hebben een zekere spanning nodig om dagelijkse taken alert uit te voeren. Er is dus niets mis met een zekere mate van spanning of stress. 

Maar er is een boven en een ondergrens aan het niveau van stress waarmee we goed kunnen functioneren. We functioneren optimaal wanneer alle onderdelen van ons brein en hormonaal/fysiologisch systeem goed kunnen samenwerken. 

Zolang we binnen onze window of tolerance zitten, kunnen we overleggen, onze aandacht bij taken houden en creatief zijn. Maar eens het spanningsniveau de bovengrens bereikt, neemt ons emotionele (of zoogdieren)brein het van ons over: we schakelen onbewust over in een vecht-, vlucht- of bevries modus.  

Dr. Stephen Porges ontwierp de polyvagaal theorie. Deze is gebaseerd op het autonome zenuwstelsel die op directe wijze kan worden geïntegreerd in verschillende vormen therapieën, met als doel emoties te reguleren en een gevoel van veiligheid en verbinding te ervaren.    

De belangrijkste zenuw in deze theorie is de nervus vagus. De nervus vagus of zwevende zenuw, is de tiende hersenzenuw. Deze zenuw heeft invloed op verschillende functies en automatische reacties in het lichaam. Van alle hersenzenuwen is de nervus vagus het meest complex. De zenuw beïnvloedt functies die te maken hebben met hart, longen, slokdarm, pancreas, maag en darmwerking, de circulatie en bepaalde emotionele reacties.

Stimulatie van de Nervus Vagus, kan vermindering van stress, ontsteking, angst en chronische ziekte bewerkstelligen. 

Reacties tussen brein en het zenuwsysteem kunnen positief worden beïnvloed door massage, meditatie, yoga die zijn gericht op specifieke zenuwgroepen.

Website in opbouw